De Peugeot 202 van dokter Jacques Desourteaux staat al 82 jaar geparkeerd op de Champ de Foire in Oradour-sur-Glane. Het verhaal wil dat de dokter op zaterdag 10 juni 1944 aan het begin van de middag komt aanrijden nadat hij een patient had bezocht. Hij ziet dat de SS de bevolking van het dorp op het plein verzamelt, stopt zijn auto en voegt zich bij zijn vader Paul Desourteaux, de burgemeester. De 3e compagnie van het SS-regiment Der Führer is ongeveer een uur eerder richt

Hij is al zeven jaar bezig met zijn eigen missie. Hij verstrooit de as van zijn moeder over de aarde. ‘’Aarde tot aarde, as tot as, stof tot stof’’. Hij heeft haar al op meer dan vijftig plekken op de wereld achtergelaten. Van Auschwitz tot de Grand Canyon. Alles heeft hij nauwkeurig gedocumenteerd. En hij is pas halverwege. Nooit gaat hij alleen op reis. Zij reist altijd mee. Waar hij is, komt zij mee om mét hem een afdruk achter te laten op de aarde. Het is zijn invulling v

(Toespraak tijdens de herdenkingsbijeenkomst Concerto in Memoriam op 12 juni 2026 in Middelburg) De geschiedenis die ik jullie ga vertellen speelt ver van hier én is toch heel dichtbij omdat het over ons allemaal gaat. Want dit verhaal gaat over herdenken, over liefde, over nooit vergeten, over hoe je met verlies kunt omgaan… Het gaat over Aron Valur Gudmundsson, wat zou er van hem geworden zijn? Op het idyllische kerkhof naast het Hvalsneskirkja op het schiereiland Reykjane

Ze is pas 56 en sinds ze vorig jaar mei te horen kreeg dat ze nog hooguit een jaar heeft, kijkt ze de dood in de ogen. Een geschiedenis van seksueel misbruik en mishandeling. Ze heeft een leven geleefd. En nu zit ze triomfantelijk tegenover me, de armen over elkaar, op het hoog-laag-bed in de kleine woonkamer. Ze moet oppassen met haar energie. Als ze met de hond het de dijk op wil om over de zee uit te kijken, moet ze goed nadenken over wat haar later die dag nog te wachten

Vandaag is het vijftig jaar nadat mijn vader overleed. Ik ben zeventien en ik loop vanaf het winkelcentrum langs het water naar huis als ik word overvallen door een lawine. Het komt uit het niets, maar een halve eeuw later is de herinnering levend als toen. Het is een peilloze diepte waarin ik plotseling verdwijn. Ik hap naar adem en voel een leegte die als een zaag door m’n ziel snijdt. Wanhoop maakt zich van me meester. Het moet 7 of 8 januari 1976 geweest zijn. Ik ben redd

‘’Welkom bij dit afscheid van Liesbeth. Straks een uitgebreider welkom; ik wil jullie eerst iets vertellen. Ik wil vertellen over een gebeurtenis die een groot stempel heeft gedrukt op het leven van Liesbeth en Erik. Een gebeurtenis van vijftig jaar geleden. Het is een vrijdagmiddag, eind februari 1975. Het zijn de jaren van arbeidstijdverkorting. Vader Erik is om half vier ’s middags klaar met werken. Het gezin heeft drie kinderen. De jongste is Manuela van drie. ‘’Ik zie Ma

Vandaag, zes jaar geleden, overlijdt schoonzus Hanny. Hoe triest ook; het blijkt het keerpunt in mijn leven. Haar zus - mijn wederhelft -...

Het is even na één uur ‘s middags als Maarten Heijmans op de fiets over de Magere Brug komt denderen. Op het drukke kruispunt bij het...

Of ik familie van de nabestaanden ben. De vrouw tegenover me vraagt het na afloop van de afscheidsceremonie zonder omwegen. ‘’Nee,’’...

Hij moet haast wel negentig zijn. Zijn vrouw overleed enkele jaren geleden. Sindsdien houdt hij overeind wat ze samen opbouwden....

Vertellen kon hij, over de oorlog. Spannende verhalen over hoe Duitse troepen wapens en munitie dumpten in het water, terwijl ze op de...

Nu klinkt tot slot van de uitvaartdienst Purple Rain. Zodra de deuren van het eeuwenoude kerkje opengaan, valt het zonlicht naar binnen....

Het is ergens in het late voorjaar, of de vroege zomer, van 1975. Op het terras van Lawn Tennis Club De Schelde, in de slagschaduw van de...

Stel: je bent nog maar een kind en je hebt een moeder die depressief is. Wat kun je dan anders dan voor je moeder een lijst maken met al...

Zeven jaar geleden is het al weer. Intussen is Floris geboren. En Josje. En Pien. Hij zou een bijzondere opa zijn geweest. De drie...

De stilte hier op deze winterdag is haast oorverdovend. Het geknisper van sneeuw bij elke voetstap, gekabbel van water, een enkele vogel...

Hectiek vooraf. Gereserveerde plekken voor de gaaischieters. Met hoeveel zijn ze? Vijftig man? En die zingen allemaal mee? En de leden...

Na verlies ga je niet verder, je moet mee. Je moet verdriet de hand schudden, haar welkom heten, want ze woont nu bij jou. Zet een stoel...

Diep in onszelf dragen we hoop: als dat niet het geval is, is er geen hoop. Hoop is de kwaliteit van de ziel en hangt niet af van wat er...

‘’Het was een bijzondere ontmoeting,’’ zegt ze. ‘’Ja,’’ beaam ik, ‘’ik heb er veel van opgestoken.’’ Het loopt al tegen middernacht. We...